De binnenkant van de kabinetten bestaat uit 37 lades (waarvan 20 verstopt achter een deurtje) die zijn versierd met landschappen met ganzen, dennentakken, riet, vlinders, plevieren, kamille, wilgen, bamboe, anjers en chrysanten. Op de binnenkant van de deuren zijn een haan en een kip met kuikens uitgebeeld.

In de zeventiende eeuw waren Japanse lakkabinetten zeer kostbaar en werden als passende geschenken voor leden van koninklijke families gezien. Zo bevatte de collectie van de Engelse Koning Karel I al verschillende Japanse kabinetten en ontving de Franse Koning Lodewijk XIV in 1686 bijzondere exemplaren van de Siamese koning.

De eerste vermelding van de kabinetten uit Huis ten Bosch dateert vermoedelijk uit 1695: '2 schwartze egale indianische cabinetten mit güldene figuren, das eine uff ein tafelchen, das andere uff einen schwartzen fues'. Het betreft een beschrijving van de inventaris van Slot Oranienstein te Dietz, de woning van Albertine Agnes, dochter van de voormalige Stadhouder Frederik Hendrik van Nassau-Dietz en Amalia van Solms, de bouwvrouwe van Huis ten Bosch. Het feit dat de kabinetten in Oranienstein in de Grote Galerij - de ruimte met de belangrijkste schilderijen - stonden, geeft aan hoezeer ze werden gewaardeerd. Ook in 1726 worden de kabinetten in een inventaris genoemd. Dit keer wordt voor het eerst ook melding gemaakt van de gedeeltelijk vergulde onderstellen. Deze onderstellen zijn waarschijnlijk tussen 1704 en 1709 vervaardigd, mogelijk naar ontwerp van de architect Daniël Marot, die in deze periode verantwoordelijk was voor de ontwerpen voor de renovatie van Oranienstein.